Poznają się zimą 1956 lub 1957 roku w Paryżu. Czesław Miłosz, późniejszy laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, jest już emigrantem. Parę lat wcześniej „wybrał wolność”, po czym napisał głośny esej o zniewoleniu intelektualistów przez komunizm (Zniewolony umysł). Przede wszystkim jest
Książka gromadzi pisane na przestrzeni wielu lat studia, eseje, analizy i szkice o twórczości Czesława Miłosza. Autor sytuuje poezję i eseistykę Miłosza w najważniejszych dla niej kontekstach, a przede wszystkim z niezrównaną przenikliwością interpretuje jej głębokie sensy i kształt artystyczny,
Dzieło Jana Błońskiego pisane przez lata - ukazuje artystyczną drogę Witkacego, świat jego powieści i dramatów, jego poglądy na twórczość i sztukę...
Antonin Artaud (1896-1948) to jedna z najwybitniejszych dwudziestowiecznych postaci francuskiego życia kulturalnego: reżyser, teoretyk teatru, aktor teatralny i filmowy, poeta, pisarz, scenarzysta, rysownik. Książka "Teatr i jego sobowtór" zawierająca liczne manifesty, teorie i projekty Artauda,
W niniejszej książce autor nawiązuje do "Zmiany warty", burzliwie niegdyś przyjętej charakterystyki pokolenia literackiego, które pojawiło się około roku 1956. Jakie były dalsze losy tej gromadki pisarzy? Co nowego przeciwstawili im młodsi następcy? Jak uporządkować rozwój polskiej poezji i prozy?
Drugi tom monografii autora Szewców, której część pierwsza "Od Stasia do Witkacego" została entuzjastycznie przyjęta przez czytelników i krytyków literatury. Obecny tom to naistotniejsza część studiów wybitnego badacza twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza. Znajdziemy tu próbę podsumowania
Szkic literacki o twórczości Prousta wybitnego polskiego krytyka.
Jeden z najważniejszych głosów w dyskusji nad problemem polskiej odpowiedzialności moralnej w obliczu holocaustu, postulat dokonania narodowego rachunku sumienia. Według publicysty antysemityzm da się wyplenić, jeśli szczerze przeanalizujemy naszą historię - i to nie tylko tę pisaną złotymi
Tom Listów Jana Błońskiego i Sławomira Mrożka – dwóch wielkich postaci powojennej krytyki i literatury – to niezwykła historia PRL-u widzianego oczyma ludzi, którzy obserwowali polską rzeczywistość spoza granic kraju. Mrożek przebywał na emigracji a Błoński, jako wykładowca, podróżował między
